Fonoholizm

Stwierdzenie, że smartfony opanowały świat, nie będzie chyba przesadą. Aż trudno sobie wyobrazić, że kiedyś ich nie było. A jednak!

                  Chwila autorefleksji…

SMARTFON  w codziennym życiu:

Przeczytaj uważnie i udziel własnej odpowiedzi na pytania. Następnie sprawdź, jakich odpowiedzi najczęściej udzielają inni  ludzie.

Czy wyobrażasz sobie życie bez smartfona?

Badania przeprowadzone wśród polskich nastolatków dowodzą, że dla co trzeciego z nich (36%) życie bez smartfona jest czymś niewyobrażalnym!!!

Co byś zrobił(a), gdybyś mając swój smartfon, zapomniał(a) go zabrać z domu?

27% badanych, czyli prawie co trzeci nastolatek, wróciłby po niego do domu. Zbliżona liczba uczniów (28%) wprawdzie nie wróciłaby, ale odczuwałaby w związku z tym niepokój.
Czy to jest zadziwiające?

Do czego najczęściej smartfon jest ci potrzebny?

Według badań uczniowie korzystają z tego urządzenia mobilnego do kontaktowania się z innymi ludźmi, czyli wysłania sms-ów (76%) i dzwonienia (70%). Do słuchania muzyki używa telefonu 65% nastolatków. Robienie zdjęć i filmów z wykorzystaniem smartfona dotyczy 92% z nich. Surfowanie w Internecie i czatowanie za pomocą smartfona dotyczy 12% badanej młodzieży. Aż 60% młodych osób uzywa telefonu w czasie lekcji (także w trakcie sprawdzianów i klasówek – 18%). Niemal połowa nastolatków (44%) korzysta ze smartfona podczas rodzinnych obiadów.

KONSEKWENCJE NADMIERNEGO KORZYSTANIA ze smartfona:

·         Czy masz w zwyczaju podczas zasypiania kłaść smartfon obok głowy? Czas najwyższy zmienić swój nawyk! Fale elektromagnetyczne emitowane przez niego nie są stuprocentowo bezpieczne.

·         Zbyt częste i długie korzystanie ze smartfona może niekorzystanie wypływać
na ośrodkowy układ nerwowy. Badania dowodzą, że emitowane przez to urządzenie fale elektromagnetyczne powodują zmiany przepływu krwi do mózgu. Fale elektromagnetyczne wywołują zmiany w strukturach oka, cewki nerkowej, mięśnia sercowego w układzie hormonalnym. To urządzenie mobilne największe fale elektromagnetyczne emituje w zamkniętych pomieszczeniach z metalu (winda, pociąg), podczas nawiązywania połączenia. Lepiej jest wtedy używać zestawu słuchawkowego.

Niektórzy dla efektownego selfie robią zdjęcia w sytuacjach zagrażających życiu i zdrowiu, np. podczas prowadzenia samochodu. Twoje życie i zdrowie nie jest tego warte!!!

Smartfonowi maniacy

Wśród osób mających problem z nadmiernym używaniem smartfona wyróżniamy:

·         cierpiących na „zespół wyłączonego telefonu” (pilnują, aby telefon był zawsze włączony, w przeciwnym razie ogrania ich niepokój);

·         uzależnionych od sms-ów;

·         uzależnionych od gier znajdujących się w urządzeniu;

·         uzależnionych od nowych modeli;

·         „ekshibicjonistów” (używają telefonu w taki sposób, żeby wszyscy ich widzieli
i słyszeli);

·         „maniaków” robiących sobie na każdym kroku tzw. selfie.

Źródło: www.fundacjapozaschematami.pl

https://www.fonolandia.edu.pl/

Światowy Dzień Pamięci o Zmarłych na AIDS – 17 maja 2020 r

      Światowy Dzień Pamięci o Zmarłych na AIDS obchodzony jest, co roku, w trzecią niedzielę maja. Stanowi on wyraz pamięci o wszystkich tych, którzy zmarli na AIDS. Wspólna zaduma i wspomnienie osób, które odeszły z powodu AIDS, mają na celu zwrócenie uwagi całego świata na zapobieganie HIV/AIDS. Istotna jest także pomoc osobom żyjącym z HIV, chorym na AIDS, a także wsparcie ich rodzin.

   Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oszacowała, że na świecie żyje z HIV/AIDS ok. 37,9 mln osób (dane z 2018 r.). Z powodu AIDS zmarło już ponad 1 mln ludzi. Najwięcej zakażonych wirusem HIV znajduje się w Afryce Zachodniej i Centralnej.

   W Polsce od początku epidemii, która rozpoczęła się w 1985 r., do 30 września 2019 r. zdiagnozowano 25020 zakażonych, 3741 zachorowań na AIDS, a 1424 chorych zmarło. Każdego roku wykrywa się ok. 1200 zakażeń HIV, oznacza to, że codziennie trzy osoby dowiadują się o zakażeniu.

   Należy pamiętać, że problem HIV/AIDS dotyczy każdego, bez względu na wiek, wykształcenie, wykonywany zawód, orientację seksualną. Przed zakażeniem chroni znajomość dróg zakażenia, a także stosowanie metod zmniejszających ryzyko zarażenia.

Źródło:

https://pssewloclawek.pl/

https://www.who.int/health-topics/hiv-aids/#tab=tab_1

JAK CHWALIĆ DZIECKO, BY NIE UZALEŻNIĆ GO OD POCHWAŁ?

             

"Świetnie!", "Super", "Bardzo ładnie", "Brawo".  Jak czulibyśmy się słysząc od szefa takie słowa kilka razy dziennie? Pewnie z początku cieszyłyby bardzo, bo w wielu przypadkach byłaby to odmiana w codziennej pracy. Co jednak czulibyście po miesiącu takich pochwał? Czy nie zrodziłoby się pytanie, co dokładnie podoba się pracodawcy w mojej pracy albo czy słowa te nie są tak odruchowe, że aż bez znaczenia, machinalne w jego ustach? Czy dzieci mogą mieć podobnie podczas pracy w klasie szkolnej czy podczas pracy i zabawie
w domu? Jak chwalić dziecko, by nie uzależnić go od pochwał i by odczuwało je jako cenne
i konkretne? Oto kilka naszych propozycji do powieszenia na lodówce :)

KARTY PRACY DO ZAJĘĆ KOREKCYJNO – KOMPENSACYJNYCH DLA UCZNIÓW KLAS I 

    KARTA PRACY DO ZAJĘĆ KOREKCYJNO – KOMPENSACYJNYCH DLA UCZNIÓW KLAS II i III

1.   Wyszukiwanie różnic w wyrazach i podkreślanie ich - ćwiczenie percepcji wzrokowej, doskonalenie czytania.

         Zestaw wyrazów: 

         pas – pan        waga – waza         kasa – masa       pajac – pałac

         kret – krem      piłka – pałka          koty – kozy         rama – tama

                            

2.   Wyszukiwanie i zapisywanie ukrytych wyrazów - ćwiczenie percepcji wzrokowej, doskonalenie czytania i pisania.

Zestaw wyrazów:

smak ...................                          kleszcz …………………

frak......................                          dwór …………………….

blask ..................                           skok …………………….

miasto.................                           krok …………………….

ulewa .................                           sosna …………………..

3.   Dzielenie zdań na wyrazy i przepisywanie ich poprawnie.

   Zestaw zdań:

Nadrzewierosnązieloneliście.

Sarnyszukająwlesiepożywienia.

Aniawybrałasięzbratemnawycieczkęrowerową.

4.   Usuwanie z tekstu wyrazów, które nie są potrzebne.

Janek poszedł nareszcie potrzeba spać. Marudził dość dobro długo, że nie jest mały śpiący. W końcu zmęczenie narzędzia wzięło górę szczyt. Dziecko samo poszło na basen do łazienki
i umyło się zrobiło pod prysznicem.

5.   Układanie z podanych wyrazów jak najwięcej nowych słów, np.

mandarynka – dary, draka, manna, kara, mara, rynna, dama

         lokomotywa - …
         krasnoludki - …
         urzeczywistnienie - …
         różnokolorowy - …

Rady i porady jak budować pewność siebie u dziecka

1.PRECZ Z SZUFLADKOWANIEM!

Unikaj  naklejania „łatek”  swojemu dziecku. Twoje dziecko może i jest nieśmiałe i nerwowe. Ale podkreślając to na każdym kroku możesz tą nieśmiałość jedynie wzmocnić i sprawić, że Twoje słowa staną się samospełniającą się przepowiednią.

2.AKCEPTUJ UCZUCIA SWOJEGO DZIECKA

Twoje dziecko ma prawo czuć się onieśmielone i zdenerwowane. Więc zamiast mówić „Nie bądź niemądry, chłopcy muszą być odważni”, „Nie przesadzaj, nie ma się czego bać”, powiedz „Wygląda na to, że się troszkę zdenerwowałaś, to zrozumiałe”. Otaczając swoje dziecko troską i zrozumieniem pokazujesz mu, że jego uczucia są ważne i sprawiasz, że czuje się bardziej pewne siebie i bezpieczne.

3.DAWAJ PRZYKŁAD

Dzieci uczą się umiejętności społecznych z obserwacji. To właśnie Ciebie najczęściej obserwują, dawaj więc przykład swoim zachowaniem – bądź ciepła i przyjazna dla ludzi, których nie znasz i przedstawiaj się gdy spotykasz nowe osoby. Nie wahaj się prosić
o pomoc, mów przyjaciołom komplementy i dziękuj innym za poświęcony czas.

4.POKAŻ JAK INNI RADZILI SOBIE Z TRUDNOŚCIAMI

Uspokajaj wątpliwości swojej pociechy mówiąc, że „Każdemu czasem zdarza się czuć niepewnie”. Możesz też odnieść się do sytuacji, które były trudne dla Ciebie i opowiedzieć jak próbowałaś je przezwyciężyć. Świetnie sprawdzą się też książkowe historyjki z udziałem ulubionych bohaterów Twojego dziecka. Na ich przykładzie możesz pokazać dziecku jak można stawić czoła lękom i pokonywać wyzwania.

5.ZABAWCIE SIĘ W TEATR

Pomyśl o konkretnych sytuacjach, które sprawiają, że Twój maluch robi w tył zwrot i spróbuj zidentyfikować umiejętności, które mogą pomóc mu odnaleźć się w tych trudnych momentach. Doskonałym sposobem na doskonalenie tych umiejętności jest zabawa w odgrywanie scenek.

6.NIE INGERUJ

Kusi Cię, aby wyręczać Twoje ostrożne na co dzień dziecko? Wcale mu to nie pomaga,
a wręcz może okazać się szkodliwe. Gdy dziecko staje w obliczu nowych sytuacji i uczy się nowych rzeczy, staraj się nie ingerować więcej niż to konieczne. W przeciwnym razie zamiast budować jego pewność wzmocnisz jego niepewność i uczynisz zależnym od innych. Pozwól dziecku uczyć się metodą prób i błędów. W ten sposób pomagasz mu rozwijać poczucie własnej wartości i pewności siebie.

7.NIE POKAZUJ, ŻE WĄTPISZ – POKAŻ, ŻE WIERZYSZ

Nawet jeśli masz jakiekolwiek obawy lub wątpliwości, czy Twoje dziecko sobie poradzi – ukryj je. Połącz akceptację uczuć swojego dziecka z zapewnieniami, że w niego wierzysz: “Widzę, że czujesz się trochę zaniepokojony, ale jestem naprawdę przekonany, że będziesz w stanie sobie z tym poradzić”.

8.CHWAL KONKRETNE ZACHOWANIA

Pomóż swojemu dziecku poprawić jego samoocenę używając pochwał jasno określających konkretne zachowania: “Powiedziałeś cześć, mimo że czułeś się zdenerwowany, to było bardzo odważne!”. To pomoże dziecku rozwinąć wewnętrzne poczucie spełnienia i dumy.

9.MÓW I POKAŻ, ŻE KOCHASZ

Okazuj dziecku czułość i regularnie powtarzaj, jak bardzo jest kochane. Ciepłe, zabawne
 i czułe relacje z dzieckiem napełnią go poczuciem, że jest doceniane i akceptowane. Ma
to zasadnicze znaczenie dla rozwoju wewnętrznej pewności siebie, niezbędnej do zbliżeń
i interakcji z innymi.

10.ZASIĘGNIJ PORADY SPECJALISTY

Jeśli Twoje dziecko jest przewlekle smutne i wycofane, nie jest w stanie stawić czoła wszelkim sytuacjom społecznym, nagle zmieniło się z otwartego w ciche i niespokojne, czy też nie wykazuje żadnego zainteresowania interakcjami z innymi, to warto rozważyć uzyskanie profesjonalnego wsparcia. Umów się na wizytę u specjalisty w celu omówienia możliwości.

Źródło: http://www.supernanny.co.uk

SŁOWNE ZABAWY DLA UCZNIÓW Z GRUP „0”

                                            

Zapraszamy dzieci z grup przedszkolnych do nauki przez zabawę! Zabawy słowne znajdziecie na stronie: http://pisupisu.pl/przedszkole/ile-sylab

DLACZEGO GRY ONLINE WCIĄGAJĄ?

Sieciowe  gry online niosą za sobą zagrożenie stopniowej utraty kontroli
i uzależnienia. Wpływa na to kilka czynników:

      Nagrody, czyli to co lubimy najbardziej. Pokonywanie kolejnych etapów i zdobywanie       punktów zwiększa apetyt na uzyskanie kolejnych. Gramy więc dalej… Grając częściej stajemy się coraz lepsi – odnosimy coraz więcej sukcesów. A to wciąga…

      Gry angażują. Angażują również zmysły – wzrok, słuch na tyle, że możemy zapominać
o otaczającym świecie. Niektórzy nawet przestają odczuwać zmęczenie, głód, czy inne potrzeby fizjologiczne. Część z gier online trwa non-stop, co oznacza, że cały czas gra
się toczy, bez względu na to, czy jesteśmy podłączeni do sieci, czy nie.

       Gry są jak niekończąca się opowieść. Wynik zawsze może być jeszcze lepszy, ponieważ gry online nie posiadają górnej granicy punktów możliwych do zdobycia.

       Gry dają nam poczucie wpływu na sytuację. W wielu grach online gracze współpracują
ze sobą w klanach czy zespołach. Poczucie odpowiedzialności za powodzenie grupy może pchać do coraz większego angażowania się w osiąganie wyniku. Gracze mogą wręcz stosować wobec siebie nawzajem presję, aby grać.

Chwila refleksji…

Świadome granie

Jeżeli grasz, zastanów się nad odpowiedzią na pytania:

- co jest atrakcyjnego w graniu na komputerze lub innym nośniku?

- w jaki sposób granie na komputerze lub innym nośniku wpływa na twoje relacje
z rówieśnikami?

- jak granie na komputerze lub innym nośniku wpływa na twoje relacje z bliskimi?

- co dzieje się z tobą, kiedy nie możesz mieć dostępu do gry?

Granie w gry komputerowe ma dwie strony

W zależności od gracza może przynosić mu korzyści lub szkody.

PRZYKŁADOWE KORZYŚCI: - rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej, spostrzegawczości, zdolności przestrzennych, procesów myślowych, decyzyjności oraz koncentracji uwagi, - wzmocnienie samooceny – płynące ze zdobywania kolejnych sukcesów w grze, - doświadczenie pozytywnych emocji związanych ze współzawodnictwem, - rozwijanie umiejętności społecznych związanych z poznawaniem innych ludzi i współtworzeniem grupy.

PRZYKŁADOWE ZAGROŻENIA: - zaniedbywanie obowiązków, - zaniedbywanie relacji i kontaktów twarzą w twarz, - zaniedbywanie aktywności fizycznej, - wzmocnienie negatywnych wzorców związanych z zachowaniami agresywnymi, - pojawienie się nierealnych oczekiwań wobec siebie i innych, związane z przenoszeniem zasad panujących w grach do rzeczywistości offline.

Źródło: fundacjapozaschematami.pl

Czym jest asertywność?

   Potocznie asertywność utożsamiamy ze sztuką odmawiania. Jest to zagadnienie złożone, które łączy się z wieloma  aspektami życia człowieka. Odnosi się do takich pojęć jak: komunikacja, budowanie relacji interpersonalnych, obrona własnych praw. Z tym pojęciem wiąże się także umiejętność dostosowania naszych reakcji do sytuacji,  własnych możliwości, a także odbiorcy. Ludzie w odmienny sposób reagują na krytykę ze stony bliskiej osoby, znajomego, nauczyciela/wykładowcy, przełożonego.

  Istotne jest to, że w każdej chwili jesteśmy w stanie nauczyć się zachowań asertywnych. Warto od najmłodszych lat budować adekwatny obraz siebie, zwiększać własne umiejętności psychospołeczne, rozwijać skuteczne i społecznie akceptowane strategie radzenia sobie z kryzysem (ograniczającym ryzyko zachowań agresywnych i autodestrukcyjnych). Owe zagadnienia zgodne są z celami tegorocznej Kampanii Profilaktycznej Zachowaj Trzeźwy Umysł, która zorganizowana jest pod hasłem Dorastamy asertywnie.

Test asertywności dostępny w podanym poniżej linku:
https://www.unikadr.pl/index.php?kategoria=inne&strona=test&wie=5

Źródła:

https://www.trzezwyumysl.pl/2020/content/SPiDR_ztu2020_oferta_net.pdf

http://www.old.psychologia.uni.wroc.pl/sites/default/files/TRA2017.pdf